Ana

Hergün boynu bükük garipler gibi Ömrümü ellerime almışım Ana Hayat bir karanlık görünmez dibi Gün ışığında açıkta kalımışım Ana Yarını düşünmüyor bugünü yaşıyorum Hala ayaktayım bunada şaşıyoruım Sonumu bildiğimden kendimden kaçıyorum Meçhule kendimi salmışım Ana Ağlıyorum gözümden yaşlar akmıyor Sevgi tomurcukları bile bana bakmıyor Gönlüm kaynıyor ama beni yakmıyor Olmayacak hülyaya dalmışım Ana Ömürden geriye nedamet ektim Daha büyümeden solmuşum Ana Gurbetin çilesini sineme çektim Dolmayan dert küpü olmuşum Ana