Yalan

Seni özlemediğim Sevmediğim yalan Sen, her gece Kömür karası Saçlarının göklerinden Çılgın bir yağmur gibi Yağıyorsun üstüme Ve her nefeste Çoğalıyorsun içimde Dizlerim titriyor Yokluğun aklıma gelince Kangren olmuş artık sevdan Her yanım kanıyor Yara bere içinde Telefonun çalmasını bekliyorum Aramayacağını bile, bile Uyumak zor Uyanmak kolay oluyor Sensiz tüm sabahlara Baktığım aynalarda Seni görüyorum Gülüşün geliyor aklıma Ve her sabah Bin kez yeniden ölüyorum Meğer hiçbir şey Çare değilmiş yokluğuna Oysa kaç pranga eskittim, Deli sevdamı zincirlediğim Kaç kere yemin ettim, Seni unutmak adına. ANKARA