Hiroşima

bir sedef kayıktı capon denizlerinde altın yaldızlı kürekleri kimbilir kimlerin eleinde capon denizlerinde yorgundu -sis çökmüştü- ak uçakları kalkıyordu alanlardan uzak kasımpatılar çiziyorduk üşümüş kağıtlara bayraklar örtüyorduk üşümüş çocuklara - ısınıyorduk biz ne çocuktuk, ama ne çocuktuk, nasıl anlatmalı bilmem poem caponez diyordu- ama nasıl anlatmalı bilmem alaturka bir ölümdü, nasıl anlatmalı bilmem. sular sular hiç geri dönmüyorlardı biz ne kırallar büyütmüşüz kiyo ne kıral korkulara alkışlar! kitaplar indirmişiz kiyo-sürülerle açlığımıza sabahlar telliduvaklı geceler kanlıbıçaklı biz ne kırallar yemişiz büyük kurtuluşlara nasıl anlatmalı bilmem alaşafakları söyler bayraklarımız kiyo kiyo! beni görmüşlüğün var mı hiç kaç galeri kaç yitikkent kaç masal morluğu soğumaklarda ölüler çiçek istemiyorlar kiyo bu elleri hangi topraklar ben eşsiz serüvenler delisi matakatakatuka takdim ederim kendimi aynalar paramparça kiyo aynalar hiroşima fincanımın üstünde ipincecik bir masal alır beni götürür erguvan yelkenli gemim güneyden taa güneyden bir yel eser kiyo kiyo kakaolu muzlu bir yel bilmem ki nerden gelir tokyo bulvarlarına bahar yine yalnız saraylarda yine yalnız kırallar yine capon denizlerinde bir sedef kayık inanmadan ölmekse pek alaturka nasıl anlatmalı bilmem nasıl nasıl nasıl sevilir bu altınzincir bu hergün ölüm bu gükyüzü yas bu yakın güneş bu uzak fujiyama bilmem ki nasıl bilmem ki neresinden bilmem ki kaç güvercin kaç yürek kaç kasımpatı ve kocaman gülleri capon sabahlarının harakiri karanlıklara bilmem ki nasıl çizmeli bu yuvarlak sarıyı bu gergin gökyüzünü ve bu ateş kelebekleri aynalar paramparça kiyo aynalar hiroşima sular geri dönmüyorlar kiyo, sular hiç geri dönmüyorlar koklanmıyor bu karanfil bu başka temmuzlarda daha biz havamızı bile kullanmamışken daha biz hiçbirşeyimizi kullanmamışken safkan arapları tutup kıral arabalarına koşmak bir masal uğruna kiyo, bir hiç uğruna kiyo, ama pek alaturka ama pek ortaçağlı ama pek güvercinsiz volonlar bilmez bunu kiyo dişliler bilmez raprapla bir yatakta gitmez bu kocaman sari gülleri bu hızlı düşün öyle ürkek ki kiyo öyle kaygan ki kiyo nası nasıl nasıl anlatmalı bilme ya nasıl kanamışız gencecik yerlerimizden o hiç dönülmiyenin ortayerinde sular geri dönmüyorlar kiyo, sular hiç geri dönmüyorlar capon denizlerinde bir masal kayık bir capon şarkısı tokyo bulvarında güneş yine saray yalnızlıkları yine kıral uykularda başkaldırışlar yine bayraklar örtülüyor üşümüş çocuklara yine borular çalınıyor kiyo yine sürülerle güvercin ellerimizden tarlalara tezgahlara denizlere bir daha dönememek bir daha kafa tutamamak bayram sabahlarına oh kiyo oh kiyo oh benim yenik yanım köle rengim balinam ben eşsiz serüvenler delisi matakatakutuka ben hiç bitmeyen çığlık aynalar paramparça kiyo aynalar hiroşima bir sedef kayıktı capon denizlerinde altın yaldızlı kürekleri kimbilir kimlerin ellerinde capon denizlerinde