Dut Bahçelerinde Akşam Üzeri

Dut bahçelerinde akşam üzeri Gönlümü erguvan duygular sarar. İçimde, göklerden inen bir peri, Hayâller giyinmiş bir sultan yaşar.. Gözümden silinir bir zaman mevsim; Hayâl sevgiliyle başbaşa kendim: Heyecan dağıtır tebessümleri Sevgiler boy verir kucaklarında Gözlerinde yıldız serpintileri Pembe kahkahalar, dudaklarında.. Akşamı tırpanlar mor ebâbiller Sanki selden odun kapar gibiler.. Albeni dağıtan dut yaprakları Huzur kadehidir fıstık yeşili. Mutluluk mırıldar güllerde arı, Topraklarda engin huzur ekili.. Yaklaşan akşamdır koyu gölgeler Çıngırak sesleri ve melemeler... Daldığım hülyâlar kalınca yarım Çaresiz kapanır göz kapaklarım: Böyle hayâl ile geçse yarın da, Ki, gerçek ömrün çok uzaklarında...