Gözlerin

Kimlere baktı böyle, bunca zaman gözlerin Kimleri yaktı böyle, vermez aman gözlerin! Bakma saf çocuk gibi, nemli mâsum tavrına Kaatil bıçağından damlayan kan, gözlerin! Yanağını ıslatan damlalar birer yalan, Öldürür baktığını, sinsi yılan gözlerin! Kor yanında gül kalır, yangınlar sönmüş alev, Ne ocaklar söndürür, duman duman gözlerin! Yalan döktüğü diller, yalan zümrüt bakışlar Altın kadehte zehir, akrep çiyan gözlerin! Ne insaf, ne merhamet, ne vefâdan eser var; Ne din tanır, ne kitap, ne de iman gözlerin!