Süründüm

Başıma dağ düştü gövdem hış oldu Baharı görmedim ömrüm kış oldu Sevgilimdi bir yabancı kuş oldu Karanlık dağlarda kara büründüm Uçtu gitti yadellere erdi mi Çiçekli dalımdı meyve verdi mi Kimselere diyemedim derdimi Bağrıma taş bastım ara büründüm * Kaderle küs durdum işimden oldum Ekmeğimden oldum aşımdan oldum Yıllarımdan oldum yaşımdan oldum Sersefil dolaştım dâra büründüm ** Yandım alev gibi söndüm kül gibi Ellerin bağında açtı gül gibi Baharda dem çeken şu bülbül gibi Feryada büründüm zâra büründüm Güldü geçti gönülcüğüm inandı Meğer gönül toymuş seviyor sandı Tutuşan ormanlar bağrımda yandı Şurama kor yığdım nâra büründüm * Ara büründüm: Utandım, sıkıldım, kimseye diyemedim. ** Dâra büründüm: Her türlü sıkıntıya katlandım.