hızını alamıyor insan duraklamadan yazıyor bir soluk anında bir soluk kıvamında aniden ansızın…
bir ben var bende benim içimde neremde, içimin neresinde hem ne diye…
Masumane korkuların tüketti seni Kendince olan saygı çelişkilerin Dışarıdan içeriye kavrulmuşluğun Anlamsız telaşların…
Uzun zamandır durgundu şehrim Ve karlar yağmaya başladı bu umursuzluğun üzerine Her tanede biraz daha kapanıyordu yaşanan fenalıklar Uzadıkça uzuyordu mesafeler…
bu işte bir iş var işte işte yağan kar nisanın onunda kar mı yağar yağar işte yanan kalbime…
uyutmayan bir şeyler var kabullendirmeye çalıştığım kendime fiskos masasındaydım sabah dört’e kadar kar yağdı dışarıya…