شمارهٔ ۱ - در مدح رشید الدین ابوطاهر گوید

س سید حسن غزنوی
0 Altın Yaprak
در همه عالم یکی محرم نماند اینت بی یاری مگر عالم نماند غصه چنان شد که تو بر تو جای گریه چونان شد که نم در نم نماند دل بود جای غم و نادرتر آنک ماند غم بر جای و جای غم نماند گه گهی لب خنده می کرد یار بر من مسکین گری کانهم نماند صد هزاران حیرت از دیدار دوست راست خواهی بیش ماند و کم نماند گر دل از جان برگرفتم بر حقم زانکه یک دم ماند و یک همدم نماند چون رشید الدین که بر خوردار باد یک وفادار از بنی آدم نماند آنکه چون ماه از کواکب ظاهر است کنیتش بوطاهر و او طاهر است از دل و دلبر جدا افتاده ایم خود چنین تنها چرا افتاده ایم او گل و من بلبل و از یکدگر هر دو بی برگ و نوا افتاده ایم خاکپای و سر برهنه مانده ایم زانکه غم خوار و ز پا افتاده ایم خود بجو نخرید ما را هیچ کس تا بدین حد کم بها افتاده ایم همچو سایه بر زمین هرکس فتد ما چو ذره در هوا افتاده ایم جای آن کز جای برخیزیم نیست در چنین عصری که ما افتاده ایم کافران بر ما گواهی می دهند ای مسلمانان کجا افتاده ایم دستگیر ما نصیرالدین بس است گرچه درپای بلا افتاده ایم آنکه چون ماه از کواکب ظاهر است کنیتش بوطاهر و او طاهر است آنکه رایش رنگ گوهر می دهد وانکه خلقش بوی عنبر می دهد دولتش طاوس را دم می دهد همتش سیمرغ را پر می دهد صورتش نادیده هم دل می برد خدمتش ناکرده هم بر می دهد ماه را هر شب که بنهد مهرها رای چابک دست او خور می دهد تیغ خورشید است عالی رای او هر کجا سر می زند زر می دهد سحر کلکش بین که همچون خط یار تعبیه در مشک شکر می دهد خاک را از حزم پایی می کند باد را از عزم در سر میدهد

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.