شمارهٔ ۲۸ - در مدح صدرالدین بخواری؟

ای که یزدان پادشاهت کرد بر ملک علوم وین گواهی پیش یزدان روز محشر می دهم خاک پایت گر به دست آید برای توتیا با همه بی مایگی همسنگ آن زر می دهم حاش لله من نه آن مردم که هرجایی ز حرص قصه حاجت به تأویل ثنا در می دهم من در این غربت که آن را عذر جز تحصیل نیست گفته ام شعری ولیکن یک به یک بر می دهم پارسی و تازیی سلطان و برهان را دو بیت زین سوم انصاف فرمان تو سرور می دهم بنگر و برخوان و چون اصلاح کردی عرضه کن زان که از شاخ درخت فضل این بر می دهم صدر دین گر به طمع دارد غرامت می کشم ور به بد قانع شود شکرانه بر سر می دهم