Ben aynalara vurgunum Esaretim,hırçınlığım,umudum Aynalar! Ekmeğim,tuzum,günahım…
Bekleme benden bu kez Sevda yüklü bir tren değilim artık ben Ağlamıyorum artık duygusuzum Katıksızım…
İstanbul sana baktım bir tepeden Işıl ışıl, bir gelin gibi.. Süslü , güzel ve göz kamaştırıcı Seni seyrettim uzaktan…
İşte gidiyorsun Bir şey söylemeden Arkanda koca bir sessizlik, Ağlayan bulutlar…
Hüzün gönlüme uğradıkça bazı bazı Çekip gidesim geliyor bu şehirden Caddeler dargeliyor sokaklar zindan Ellerim tutacak bir dal arıyor...…
Kal de! gittiğim yerde bekleme İmkansız değil sözcükler bizim için Kaybolmuş yollarda değiliz Sözcükler yeter yeni bir aşkı tohumlamaya…
1
Şimdi acımıyorum kendime Sadece kızıyorum...kızıyorum.. Neden ,sebep aramıyorum artık hiçbir şeyde Kırgınım yaşayamadıklarıma...…
İçimde bir ses var sana dair Senden öte…senin can verdiğin Aramak ve bulmaktan yana ,yıkılmış İçimde bir ses var kimsede duymadığın…
Ben kimsesiz Bir yağmur altında seni beklerken Ve yahut bir güneş gibi doğup batarken yüreğinde Sen beni benden önce terket!…
Unutmak en unutulmaz acılarda Yıkık bir ev gibi zamanı beklemek Unutmak,unutulmamak zamanın içinde Kaybolmak,sessizce geri dönüşünü beklemek...…