Terket

Ben kimsesiz Bir yağmur altında seni beklerken Ve yahut bir güneş gibi doğup batarken yüreğinde Sen beni benden önce terket! Issız bir çölde Yaralanmış , bitmiş, bertaraf olmuşken Hezeyanlar içindeyken ben Sen beni benden önce terket! Sususzluğun bittiği en tatlı damlada Hayattan en güzel mutlulukları umarken Ya da bir uçurtmanın ucuna umutları bağlamışken Ben beni amansızca bir çölün ortasında En dibinde ta içinde saklı bir sevdanın Küllenmiş kalıntılarından Yeniden alev almayı beklerken Sen beni benden önce terkeden Yanlız yıldızlar kadar yakınken kavuşmaya Vuslatın en vuslatında Kaderin ölümle çiftleştiği yerde Ben sensizliğe gebe ben sensizliğe mahkumken Bakışlarına sürgün edilmişken Sen beni benden önce terkeden Git!Git yüreğinin götürdüğü yere Bir canın kül olup BİRCAN'IN yeniden tutuştuğu Git hadi beni benden önce terket!