Güldünya

Güneşin doğduğu yere bakınca Erciyes'in tepesinden Ağrı'dan, Nemrut'tan, Süphan Dağından Seni görüyorum Güldünya Umutlu sancıların ardından Dünyaya geliş çabanı Ve örümcek kafalı babanı görüyorum süklüm püklüm. Sevincini saklar analar kız doğurunca Güneşin doğduğu yerde Bektaşi sırrını saklar gibi Bakışları kırbaç olur babanın Ananın yüzüne şaklar gibi Suçlanmanın ezikliği sarar ürkek bedenini Gözyaşlarını içine döker İçinde biriktirir kinini Gözler susar Yürek susar Dil susar Analar karanlıklara kusar öfkelerini. Güneşin doğduğu yere bakınca Seni görüyorum Güldünya Çocukluğunu görüyorum yaşamadığın Koşamadığın gül bahçelerini Gözlerini görüyorum zeytin karası Bakışların yürek yarası Güldünya Yürek yarası. Kösnüllük batağındaki itler Gençliğini kirlettiler Güldünya Suçlu sen oldun Yoldun saçlarını gece zifirlerinde biliyorum Gözlerin yağmur bulutu Seni görüyorum Ağrı'dan, Süphan'dan, Tendürek'ten Acını duyuyorum ta yürekten Güldünya. Kahrolası töreler nasıl bir dünya yaratmış? Nasıl bir töre yaratmış cüzamlı kafalar? Bu ne aymazlıktır Bu ne çelişki Yarınlara hükmediyor önünü göremeyen zürafalar. Servi boylu, ayça kaşlı Güldünya Kara bahtlı, gözü yaşlı Güldünya Günahsız bir yavruyu öksüz koydular Kanınla doydular yüzyıllar boyu Serçe yüreğinle beklerken toyu Seni görüyorum Güldünya kanlar içinde Çile çiçeğisin canlar içinde.