Mavi

üstünde yağmurdan başka hiçbir şey yoktu anlam olmak için yeterince çıplaktın şiirin nasıl bir şey olması gerektiğini hatırlatıyordu gözlerin, sana böyle inandım: ben inanmak için şiir yazıyorum, gözlerin cihangir'i hatırlatıyordu, hayal içinde fakir üsküdar'dan o rüyaya baktım: maviydin bir özletip bir geri çekiyordun denizlerini! usul usul inandım güzelliğin hatırına yağan yağmurun üstümüzde hakkı vardır, inandım uzak bir mavi kızın gözlerindeki bulut burada içimize yağacaktır, inandım, mavi bir yağmurluğun da olsa şiirden ıslanırdın! gövdene de böyle inandım, duruydu, şiirin nasıl bir şey olması gerektiğini hatırlatıyordu: öyle çıplaktın ki içinde şiirden başka hiçbir şey yoktu, gövden neyi hatırlatıyorsa ona inanıyorum, beni hatırılamasa da, biliyorum bazı uzaklıkların hiç mektup beklemediğini... bazı şiirler de bekleyemiyor yağmurun dinmesini!