Hüzündür Bu Sevda

Hüzündür bu sevda; Yaşayamadığın ve yaşanması da mümkün olmayan. Sanaldır bu sevda; Hissediyorsun bir çift eli ellerinde ama dokunduğun el değil. Esen yelin getirdiği o güzel koku; hissettiğin beden değil. Ruhunda fırtınalar kopartarak daldığın o derinliklerde; arayıp da durduğun, bir çift göz bebek değil. Bir buluttur belki; daldıkça derinliklerine şekillenen. Lâkin esen bir yelde tüm umutlarını söndüren. Tutkudur bu: Bir kara sevdadır kimine göre. Ne hiçbir zaman aklından, ne vazgeçemediğin hülyandan, ne de uyanmak istemediğin rüyandan, asla eksik olmayan... Bir başka duygudur bu: Kemirirken beynini; bir başka insan olursun birden değişiverir kimliğin. Daraltır yüreğini, Serpilmez yüreğine asla damarlarında akan kanın. Alır aklını senden çekip gider uzaklara. Uzansan tutamazsın. Sanaldır dokunamazsın. Ruhsuz bir bedensin şimdi. Yaşamın da anlamsız. Kalırsın susuz çöllerde bir divane gibi, kimsesiz ve yapayalnız. Aşktır bu diyemeyeceğim. Adını sen koy. Bilmiyorum bile şeklin nasıl? Adın ne? Neredesin? Nelerden haz duyar nelere hüzünlenirsin? Paylaşımlarınla yetinip, paylaşımlarımla pekiştiriyorum. Ve seni beynimde canlandırıp, Seni, seninle yaşıyorum.