Bir Mevsimdi Hayatım

Neden bu kadar boğuluyorum kurak kaderimde Çatlamış susuz kalan dudaklarım, ellerim… Yutkundurmaz olmuş artık Boğazımdaki düğümler Hangi avucuma baksam kan damlar Bana kalan dikenli güllerden… Bitmeyecek mi bu sancı Bu kıvranış Sessiz haykırışlarım duyulmayacak mı ebediyen? Sabahın ilk ışıkları… Yorgun bir tramvayın gıcırtısı duyulur Yalnızlığına binerim vagonların Kaldırımlar kayar, akar,gider yanımdan Dalarım hayallere Uzar gider yollar, küçülür, kaybolur usumda Yiterim içselliğimin karanlıklarında… Sonra bir ışık belirir Kalbim deli çarpıntılarında Sen gelirsin aklıma Ve Ve hayallerinde olmayışım Büzülürüm Yok olurum tramvayın koltuklarında… Ne bekliyorum bilmiyorum Belki de cesaretim yok gerçeklerle yüzleşmeye Gittin işte hiç olmamış avuçlarımdan İçim acıyor Ellerim üşüyor Ve titriyorum Ayrılık hastalığı dediler halime İlacı yokmuş Kalbimin can çekişmelerini bekliyorum... Elime ölü toprağı değdi / ölüm kokuyor bedenim Hiç bu kadar istememiştim Yağan yağmurlarda toprakla bütünleşmeyi Ve azad ettiğim kuşların kanatlarındaki özgürlüğü Bilir misiniz taze mezarda dolaşan arıları Bir damla et kokusu için… İçimde vızıldıyorlar Duyuyorum… Bu kadar koyacak mıydı sensizlik içime? Hiç bu kadar özlememiştim ''Seni seviyorum'' cümlesini duymayı Bir kere ama bir kere… Kaç kere yutkundum bilmiyorum Gözyaşlarım düşmesin diye kelimelere? Ama ağlıyorlar Ağlıyor tüm dizeler görünmeden sessizce Ah can arkadaşım! Biliyorum koşup gelirdin halimi bilsen Boşveeer der her şeye, düşen gamzemi takardın yanağıma Çocukluğumuzu anlatıp kaçardık sıkıntılardan… ……..Hatırlar mısın karlar yağardı Biz hep düşerdik okul yollarında Ve çantamıza oturup kayardık Şeytan Ahmet yokuşundan… Beslenmemi yemedim diye kızardı annem Benimkileri de sana yedirirdim kimse görmeden Hala şişmansın o zamanlar gibi Tombul yanaklı arkadaşım… Biliyorum hep varsın Ve var olacaksın tüm içtenliğinle… …………………………….. Uyanabilecek miyim bu kabustan acaba? Kaç karabasan daha gelecek gecelerce yanıma Ve ben hep sensin diye Kaç kez daha sarılacağım yastığıma Kaç kez daha arkama baktığımda Seni bulamayacağım... Ve kaç vapur daha taşıyacak Anılarımızı Kırık iskeleye? Vapurları da sevmiyorum artık, denizi de Ya uçuşan martılar ve hırsız yakamozlar ……………………………….YALAN! ... Nasıl koklamam engin denizi Ve hissetmem rüzgarın getirdiği tuzunu Ya gökyüzünün ışıkları Kaçırırmıyım sulardaki dansını Ve tek bacalı Sana giden vapuru… Ben ben olur muyum, siz de olmasanız Kalır mı gerçek ne, hayal ne, yaşadıklarımda? Avuçlarımda kanayan güller var şimdi Dikenlerini daha çok etime geçirdiğim Biri sarı biri pembe Ayrılık ve aşkın renklerinde… Hazanda geldi Yetim yaprakların çöpçüsü Kalbimde düştü dalından bu mevsim Süpürsünler gitsin artık umurumda değil. Seninkinde Seninkinde tomurcuklar açmış sevdiğim Yediveren güllerinin… Benim baharımıda yaşa Ve yaşamamışların yerine de. Bir göreceğim kış kaldı artık Her şeyi örten bembeyaz örtüsüyle Kefen renginde… Bir hüzündür şimdi dinlediğim şarkı Belki on belki on beşinci kez… Bir sevda masalıdır yaşadığım hayallerde Yalnızlık, orkestra şefi Koroda kimse yok Soloda ise Sadece ben