Renklerin Sesi
H Hayrettin Geçkin
0
Altın Yaprak
burası dünya / benim küçük ülkem
yüzümden doğuyor ay her sabah
ağustos'a siyah karlar yağmış
ölümle örtünüyor yaşama dönmek için her şey
annem daha küçük bir kız
oyuncaklar büyütüyor kucağında
atom bombalarını şeker sanacak kadar çocuk
beni kentlerin araka bahçeleri büyütüyor
kanımda yeryüzünün o büyük dolaşımı
çingene yapraklar sarkmış dilime bulutlardan
sizi çok seviyorum diye bağıramıyorum
ey yaşamamış insanlar / doğmamış hayat
ağzımda koca bir Akdeniz
açsam birbirine karışacak bütün denizler
renklerin sesi / rüyalarım
eşeleseniz Hititli bir kız uyanacak gözlerimde
kucağına uzanmış Giritli sevgilisi
babil'in asma bahçelerinde
kaçkar nasıl bakar karadeniz'e
öyle bakıyorum toroslardan
afrikalı bir kadın yurdunu getiriyor bana teninde
penguen sesleriyle doluyor ceplerim
biri dansa kaldırıyor ben şili sokaklarında
dudaklarımda ege'nin yıllanmış şarabı
ve esintili bir okyanus ritmi
yüzyıl sonralarının
ıskalanmış zamanlardan geçerek giriyorum
kuşların ve böceklerin evine
fenerim bir ışık ülkesi
ey beni baharlardan önce bekleyen sevgili
karaların/ suların / göklerin aşkı
hep susardım
az sözle anlatmak mümkün olsaydı seni
bak işte bir dağ kaşınıyor sırtımda
göğsümde bir ırmak ıslanıyor
bütün dillere çevirmeye kalkıyorum
o diri / süt dolu / pembe uçlu memelerinin sıcaklığını
yoksul düşüyor sözcükler / ben bitkin düşüyorum
yüzüm sende kalıyor
düş lekeleri /
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş