Ay(s) E(n)

" Sen, Bedenimde bir yara gibisin; Kaşıdıkça kanayan, Kanadıkça kabuk bağlayan, Koparma hissi uyandıran... Ve geçmesine izin vermediğim bir yara..." bu yara kabuk bağladı bu beden sana ağladı gel gayrı tanınmış ol dünyamda ayırılmış iki yıldızın gecesine gel ayıklanmış bir rüzgarın esişinde bul beni tutulu ve unutulu bir künye yazıldı bana sen benden bir ben oldun gidişini hiçbir his onaylamıyor akli bir statik okladı önce uçuklarımı şimdi ne desem ne yapsam hikemi değil kanıtsız bir affın son sunusunda seni çiçeklerin son beyazında gitmelerin son ayazında bir imzanın yazında hala sevmenin kazasında bekleniyorsun okunuyor sensizlik bir bir kadar bir olmak senin birin olmak yanında yeniden yenilenmek hayata ay demek şe demek ayşe demek tanrım bunu da çok görme