On İkiye Çok Var Aşksız(yeniyıl)

yeni yıl-eylül-aşk-huzura yamurumsu ithaf( daha on ikine çok var aşk Daha gelmeden 'özlerine mil çektiler', güzelliğini gördüm diye... Soydular, aitlerimi senden Çırılçıplak yıllara çavdar oldu başak tarlam üşüyen her şeyime hasat olsun Kat-be kat sevaplar giydirdi özlemin İltica eden göçmen bir bülbülün son sesiyim Aşka-ağıtlar öterim Hayata-zılgıtlar Biraz da birazlara olsunları yakmaktayım _Ve ağlamakta son dakikalara yalnızlığım eksilerde Hiç-kimse-için_ bir kimseyim senelerine ahlarımı yakma bebek dilinle. vahlarımı yakma gidenbazın dilleriyle Dilini alır diline alınır adım ve senziliğim gizlerim... senSiz alırım yüklemSiz beni yaşamış ayrılıklarımı közledim kavuşmalarımda Oysa... Hiç bir aşk,aşka aşk değil küllenemez canhıraş gidişlerinin vıcısı özü_örülen bir tığ gibi her sözcen Hangi ''söz''? derdimim ciğerine koydun gittin yalnızlığını ayaklarının altında ezdiren gamSız adı konulmamış kenar sahillerin dalgasındayım Kaç beklemede sular büyüdü... her dalgada ve büyü_de aşklar bozuldu... erkekler kız okudu rafsız sokaklarda kızlar her hazı caz okudu eşliğinde tüm anlara ulandım ruhum bulandı yıl bitti aşk bitti sen geldin bu seneden bu senden çok umudum var o kadar