Kardeşim İçin...

Gözbebeklerinde ışıldayan benim Senin için karanlık dünyamda güneşi buldum kardeşim… Gülüşlerinden çıktım yola Vardığım umut sokağı sensin… Mutluluğumuzla Ayın simsiyah yüzünü yarıştıran ben… Dipsiz kuyularda ararken aşkı Islak, karanlık duvarlarda elimi buldun Ben imkansızlıkların hırçın dalgalarında savruluyordum Sen ise… Açmıştın kucağını Yürek ikizim, elleri sımsıcak kardeşim Sevmekten bıkmayan tek sevgilimdin… Susuyordun… Dipsiz kuyunun kaygan yüzeyinde Pütürlü bölgelere tutunmaya çalışarak Bir yandan yorgun bedenimi sarıyordun… Sonradan pişmanlık duyacağın, Kulaklarımı kesen, kanatan acı bir suskunluktu Susuyordun… Terden, gözyaşından sırılsıklam olmuştum Avuçlarından kayıp gitmem an meselesi! Sandığımdan güçlüymüşsün kardeşim Hala parmak uçlarımda sessiz çığlıklarının ateşi… Hayatımda öyle bir boşluk bulamıyorum Bu sevdayı sığdıracak… Zayıfım, yorgunum… Hüzünleri bağlayıp sırtımdaki sepete Çiçekli yaylalara çıkaramıyorum. Söylenenleri duymuyorum Görmüyorum küsenleri… Bir sevgi tutturmuşum Öylece bakıyorum gidenin ardından Yollar boyu ne ayrılıklar Ne yalnızlıklar gelip geçiyor Beklenen dönmüyor bir türlü geri… Mevsim değişiyor Ayazlar, karlar boyu kıpırdamıyorum yerimden Çok sonra fark ediyorum Yalnız değilmişim tozlu yolları seyrederken… Annem, babam, kardeşim… Eski sevgilim… Birlikte beklemişiz gelmeyeni… Ve şimdi Her gözyaşımla Bir enkaz buluyorum karşımda Sonra özlüyorum herkesi bir bir… Kalakalmışım yıkımların ortasında… Yalnız birine bağlamışım umutları Tanıdıkça bitmeyen yalanlarını Çığlık çığlığa, Titremeli inleyişlerle bazen Aşksız öpüşmelerle kucak kucağa Vazgeçmeye çalışıyorum beklenenden, gelmeyenden