Yangın
H Hazal Gürsoy
0
Altın Yaprak
Tüm uçuk pembeler
Koyu bir kırmızıya dönüyor şimdi
Yıldırım düşüyor anılara
Kıvılcıma dönüyor eski küller
Tanımsızlıklar doğuyor sabahlarıma…
Dupduru deniz dalgalara bırakıyor kendini
Yollar daha bir uzuyor sanki
Görünmüyor gittiğin yerler…
Bense bıraktığın şehirde,
bıraktığın gibi…
O eski okulun bahçesinde
Takio ediyorum ayak izlerini…
Anılarını yaşıyorum bir bir
Her okul çıkışı geç gelen
bizim servisi beklerken…
Yıldırım düşüyor bir yerlere
Adımı, sesim unutuyorum
Ay bile yanarken gecelerde…
Öyle bir suskunluk bendeki…
Kulaklarım patlıyor artık
Eşikte kalan uğultunu dinlemekten…
Yokluğunu seyrederken
kör oluyor gözlerim…
Ben bir yerlere yıldırım düşüyorum
Sen giderken bu şehirden…
Acımasızca yağıyor yağmur
Ay ışığı zor buluyor penceremi
damlalar arasından…
Bir ışık kümesi gölgen vuruyor duvarlarıma
Kıvılcımlar sıçrıyor sert duvarlarımdaki yansımana…
Geçmişten kalan küller bile tutuştu artık
Yüreğim yangınlarda
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş