Yangın

H Hazal Gürsoy
0 Altın Yaprak
Tüm uçuk pembeler Koyu bir kırmızıya dönüyor şimdi Yıldırım düşüyor anılara Kıvılcıma dönüyor eski küller Tanımsızlıklar doğuyor sabahlarıma… Dupduru deniz dalgalara bırakıyor kendini Yollar daha bir uzuyor sanki Görünmüyor gittiğin yerler… Bense bıraktığın şehirde, bıraktığın gibi… O eski okulun bahçesinde Takio ediyorum ayak izlerini… Anılarını yaşıyorum bir bir Her okul çıkışı geç gelen bizim servisi beklerken… Yıldırım düşüyor bir yerlere Adımı, sesim unutuyorum Ay bile yanarken gecelerde… Öyle bir suskunluk bendeki… Kulaklarım patlıyor artık Eşikte kalan uğultunu dinlemekten… Yokluğunu seyrederken kör oluyor gözlerim… Ben bir yerlere yıldırım düşüyorum Sen giderken bu şehirden… Acımasızca yağıyor yağmur Ay ışığı zor buluyor penceremi damlalar arasından… Bir ışık kümesi gölgen vuruyor duvarlarıma Kıvılcımlar sıçrıyor sert duvarlarımdaki yansımana… Geçmişten kalan küller bile tutuştu artık Yüreğim yangınlarda

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.