Yanlızlık Ve Hüzün

Yeraltı mağraları gibi Simsiyah bir gecenin, Karanlığını soluyor ciğerlerim.. Yanlızım ; Kasvet dolu rüzgarlarla savruluyorum en ücra tepelere. Bu yokuşlarda çıkmanın zorluğunda sendeleyip, Hüznün içine yıkılan benliğimin Her iç çekişindesin. Soluğumla boğazımı pençeleyen darlığımda Yanlız olacağım sonsuza dek.. Bir ağaç gövdesini ağaçkakanın oyması gibi Acılarımla oyarak deştiğim yüreğimin bir ucunda Hicranın var hala.. Her yürek atışında ; seninle atmayı başarmış kalbimi ve yaşayamanın imkansızlığında kalmış derbeder ruhumu , savurdum zifiri gecede......... Yanlızım ; hüznün kaçıncı sayfasındayım bilmiyorum. Ve kaç yıl daha yaşayabileceğim Bana hediye bıraktığın hicran yarasıyla...