Öylesine Sendinki Yaşamak

beni affet diye bilsem bile sana yere bile dalsa gözlerim. ağlamadan mübessil sarılsam yeniden kollarına. kafamı göğsüne yaslayıp durulsam bile öyle ulu orta. yinede sen siz hiçtim. bu gidiş yalandı diyebilsem bile. biliyorum seni dindirmeyecek cümlelerim . amayinede ne olur yanımda ağlama cünki sensizlikten dahacok koyuyor bu bana. suclarmış gibi bakışlarına aşina olabilirim bel ki . cünki hep onların hayalini kurdum sensiz olduğum zamanlarda.. bi nefretle bakmanı gözlerime ve benim başımı yere eğyişimi . gözleriinin dolacağını ve sanki o günmüş gibi yeniden yıkılıcağını ve beni effetmiyeceğini belkide defol git yişini duydum bu hayallerimin içinde. ama yinede söylemeliydim sana, ben seni hiç unutmadım........ kuşlarabaktım her sabah, seni gördüğüm rüyalardan uyandıktan sonra. kanter içinde kalktım coğu gece ,seni düşünerek daldığım uykulardan. Sahiller boyu yürüdüm yürümekten usanmadan denizin mavisinde yördüm suretini özlemenin ne demek olduğunu anladım seni kaybettiğim zaman . düş kırıklıklarından gemiler yaptım umutlarımı koydum yelkenlerine seni bulurlar diye saldım onları rüzgara,içimde biümitle.. düşler kurdum içinde sen olan kurulması gereken bütün hikayeler üstüne… sana susadım çok iç yanışlarımda. kana kana içmek istedim seni ama yoktun... cogu sessizliğime anlattım seni ,yanlızlık sohbetlerim de . ve anımsayabildiğim kadar anımsadım seni cünki özledim seniiii........ hastane kapılarında sabahladım. yaralar gördüm ve tartım hepsini ama hiçbiri benim ki kadar büyük deyildi.. içtim seni daha cok hatırlamak için çünki sen bi mucizeydin unutmamalıydım seni gökyüzü dünyanın, yeşili doganın, özgürlüğü insanın, kaynagı yaşamın , sahibi aklımın ve yaralarımın unutmamalıydım seni... çünki öylesine sendinki yaşamak ölmek bile gelmiyordu dile. zamandan yoksun bir hayata dayayıp gözlerimi seni düşündüm coğu zaman ellerimde yoksunluğunun teri iklimi belli olmeyan corafyalar gibi actım bütün yaralarımı.... ve sana filizlendim. çünki sendin dünyamın güneşi ve göz yaşlarımla suladım kendimi... pencereden baktım bir kış vaktı nefesimin buharında adını yazdım cama. karla karışık bir hüzün yağıyordu lapa lapa işte geldim ayaklarına. sakın cekip gitme ya affet yada vurbeni.