Sevdalı Şehir ve Gönül

Ey şehr-i sevdayı pur şeng-u bi emsal, Sen hiç ecel-u evin nedir bilir misin ? Sen ışkı temsil eden cihandaki al gül, Didara varan yol nerde gösterir misin ? Bırak ey avare gönül gittiğin bu yolları, Bir ömür verdin boşuna seni takas etti didarın. Her yerde al inciler akıtıp meth ettiğin o yarin, Yanında mey kadehi kadar yok mu senin değerin ? Be insafsız gönül ışkta olur böyle şeyler, Tahtta saltanat sürüp yazılmaz ki nağmeler, Hamd-u sena et ki bu lütfü ihsan edene, Varlığın feda olsun yarin bastığı yerlere.