Zaman ve Ben

karanlik gündüzü gögsünden emdi işiktan geceyi dogurdu zaman gönlümü bir sevda sarinca şimdi bir büyük günahi çagirdi zaman kâbusla doldurdu pembe rüyami çözemedim asla bu bir riya mi çektigim her türlü derdi ve gami duymadi, bilmedi, sagirdi zaman zulümle çarmiha takti gönlümü bir vefasiz için yakti gönlümü bahtimi karartti yikti gönlümü iplik iplik çile, egirdi zaman kahvede harcadim barda harcadim içkide kumarda zarda harcadim yoku bilinmeyen varda harcadim ömrün israfini bagirdi zaman kurudu gözler seller er bitti hedefsiz olunca yollar er bitti nafile çirpiniş yillar er bitti eceli bu cana degirdi zaman fidanim büyümez çorak bir bagim kurudu çatladi susuz, topragim hazanda sararip düşen yapragim rüzgarin önünde savurdu zaman yillarin iziymiş solgun yüzlerde bir damla yaş imiş dargin gözlerde sabahi bekleyen yorgun gözlerde yumulmuş kirpikten agirdi zaman