Fortuna (Heine)

H Heinrich Heine Heinrich Heine
0 Altın Yaprak
XVIII. Fortuna. Frau Fortuna, ganz umsunst Thust du spröde! deine Gunst Weiß ich mir, durch Kampf und Ringen, Zu erbeuten, zu erzwingen. Ueberwältigt wirst du doch, Und ich spanne dich in’s Joch, Und du streckst am End die Waffen – Aber meine Wunden klaffen. Es verströmt mein rothes Blut, Und der schöne Lebensmuth Will erlöschen; ich erliege Und ich sterbe nach dem Siege.

Kamu malı: şairin ölümünün üzerinden 70 yıldan fazla geçti.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.