Und bist du erst mein eh’lich Weib

H Heinrich Heine Heinrich Heine
0 Altın Yaprak
Und bist du erst mein eh’lich Weib, Dann bist du zu beneiden, Dann lebst du in lauter Zeitvertreib, In lauter Plaisir und Freuden. Und wenn du schiltst und wenn du tobst, Ich werd’ es geduldig leiden; Doch wenn du meine Verse nicht lobst, Laß ich mich von dir scheiden.

Kamu malı: şairin ölümünün üzerinden 70 yıldan fazla geçti.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.