Ветер осенний колышет (Гейне; Плещеев)

H Heinrich Heine Heinrich Heine
0 Altın Yaprak
Листья дерев при луне; В плащ завернувшись, я еду Лесом густым на коне. Мысли, меня обгоняя, Быстро несутся вперёд… Домик подруги знакомый Взорам моим предстаёт. Лают собаки… С огнями Слуги встречают меня; Вот я вхожу, о ступени Шпорами громко звеня. В комнате тёплой и светлой Милая плачет одна… Радостно вскрикнув, на шею Кинулась другу она. Шум вкруг меня раздаётся; Слышу я говор ветвей: «Что тебе нужно, безумец, С глупой мечтою своей?»

Bu metin şairin özgün dilinde (Almanca) değil, bir çeviridir.

Kamu malı: şairin ölümünün üzerinden 70 yıldan fazla geçti.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.