Er (Kämpchen)

H Heinrich Kämpchen
0 Altın Yaprak
Er löschte aus, verglimmend, langsam, sacht, Wie eine Lampe löscht nach langer Nacht, Wird ihrem Dochte Oel nicht zugebracht. – Die Flamme flackert dann und schwelt und zuckt Und wird zum Fünkchen, das sich ängstlich duckt, Bis es die Finsternis zuletzt verschluckt. – So starb auch er – ihm hat der Tod die Kraft In jahrelangem Siechtum still entrafft, Bis er zusammenbrach, morsch und erschlafft. –

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.