شمارهٔ ۱۳۴
ه هلالی جغتایی
0
Altın Yaprak
جهان و هر چه درو هست پایدار نماند
بیار باده که عالم بیک قرار نماند
غنیمتی شمر ای گل نوای عشرت بلبل
که برگ ریز خزان آید و بهار نماند
تو مست باده نازی ولی مناز که آخر
ز مستییی که تو داری بجز خمار نماند
بسی نماند که خاکم ز تند باد فراقت
روان بگردد و زان گرد هم غبار نماند
به روز هجر هلالی ز روزگار چه نالی
معینست که این روز و روزگار نماند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş