شمارهٔ ۲۲۹
ه هلالی جغتایی
0
Altın Yaprak
هر شب بسر کوی تو از پای در افتم
وز شوق تو آهی زنم و بی خبر افتم
گر بار غم اینست که من میکشم از تو
بالله که اگر کوه شوم از کمر افتم
خواهم بزنی تیر و بتیغم بنوازی
تا در دم کشتن بتو نزدیکتر افتم
من بعد بر آنم که ببوی سر زلفت
برخیزم و دنبال نسیم سحر افتم
ای شیخ بمحراب مرا سجده مفرما
بگذار خدا را که بر آن خاک در افتم
گمراهی من بین که درین مرحله هر روز
از وادی مقصود بجای دگر افتم
سیلاب سرشک از مژه بگشای هلالی
مپسند که آغشته بخون جگر افتم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş