شمارهٔ ۲۳۷
ه هلالی جغتایی
0
Altın Yaprak
من نه آنم که دل خویش مشوش دارم
هر کجا ناخوشیی هست به او خوش دارم
گر سگان سر آن کوی کبابی طلبند
پاره سازم دل پر خون و بر آتش دارم
چه بلاها که دل زارم از آن مه نکشید
الله الله چه دل زار بلا کش دارم
تا ترا صفحه دل ساده شد از نقش وفا
ورق چهره بخوناب منقش دارم
از من امروز هلالی مطلب خاطر جمع
که دل آشفته آن زلف مشوش دارم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş