شمارهٔ ۴
ه هلالی جغتایی
0
Altın Yaprak
به چشم لطف اگر بینی گرفتاران رسوا را
به ما هم گوشه چشمی که رسوا کرده ای ما را
پس از مردن نخواهم سایه طوبی ولی خواهم
که روزی سایه بر خاکم فتد آن سرو بالا را
حذر کن از دم سرد رقیب ای نوگل خندان
که از باد خزان آفت رسد گل های رعنا را
دلا تا می توان امروز فرصت را غنیمت دان
که در عالم نمی داند کسی احوال فردا را
زلال خضر باشد خاک پایت جای آن دارد
که ذوق خاکبوسی بر زمین آرد مسیحا را
هلالی را چه حد آنکه بر ماه رخت بیند
به عشق ناتمام او چه حاجت روی زیبا را
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş