شمارهٔ ۳۱ - و له ایضا
ح حیدر شیرازی
0
Altın Yaprak
من عاشق آن سنگدل تنگ دهانم
دل بسته آن پسته شیرین فلانم
خواهم که برش بر بر چون سیم بسایم
خواهم که لبش بر لب شیرین برسانم
آیا بود آن روز که در مجلس شادی
بنشینم و در صحبت خویشش بنشانم
گه بوسه دهم بر لب شیرین چو قندش
گه کام دل از پسته تنگش بستانم
گر کفر دو زلفش ببرد دنیی و دینم
ور غمزه شوخش بستاند دل و جانم
من ترک چنان ترک پری چهره نگویم
همچون سر و زر در قدمش جان بفشانم
فریاد که چون حیدر ازین داغ جگرسوز
از هفت فلک می گذرد آه و فغانم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş