Karlı Dağda Yürümek

Kavuşmamız ne de zor , müşkül vuslatı görmek Bir hayal aleminde , ne zor maksuda ermek Yüce dağın başında , ulaşılmaz bir doruk Yollar ne kadar çetin ; kar , kış , fırtına , soğuk Beni çok kahrediyor , böyle hep uzak durman Hala kanıyor kalbim , geçip gitse de zaman Bu sevda ; çilelerle , sitemlerle yaşıyor Hem seven hem sevilen , bir zehri paylaşıyor Mum gibi titrese de , umut ışığı sönmez Yorgun sevdazedeler , bu yoldan asla dönmez İniş ve çıkışlarda , bir karar arıyoruz Elem rüzgarlarıyla , yaralar sarıyoruz Bıraktık bu sevgiyi , artık kendi halinde Rüzgarlarla uçuşan , bir yaprak misalinde Bu sevdaya düşeli , dumanlı oldu başım Seni düşünmediğim , yok asla bir uğraşım Sen bana hem çok yakın , hem de çok uzak oldun Sen her sabah ufkuma , ışık demeti doldun Uykusuz bir geceden , çıktım yine çok erken Gözlerim yaşla doldu , seni gördüm uyurken Asla bir ah eylemem , kaderin oyununda Yeter ki her gün görem, bu kolyeyi boynunda