Yorulmuş Ruhlarımız
H Hikmet Erbıyık
0
Altın Yaprak
Dindirmedi rüzgarlar , kanayan yaramızı
Sahralarda yaşadık , gönül maceramızı
Fırtınalar içinde , yoruldu ruhlarımız
Sen ben kalmadı artık, şimdi sade biz varız
Erişmek arzularken , vuslatın 'vaha'sına
Savurdu fırtınalar , dağların arkasına
Kızıl bir hayal ülke , kavuşmanın iklimi
Usandık beklemekten , hep başka bir mevsimi
Bezgin ve çok yorulmuş , yaralı dilimize
Vuslat da çare değil! , razıyız halimize
Bir elem rüzgarıdır , kalbimizi inleten
Akan göz yaşlarımız , çevreyi serinleten
Reva mı çile çekmek , bir ömür neden bilmem?
Görmedik bu sevgide , yazık! asude bir dem
Ellerin ellerimde , yaşadık bir varlığı
Bir arada geçirdik , gençlik ve ihtiyarlığı
Şu akşam gurubunda , sadece tut elimden
Dökülsün tüm şarkılar ; hazin , içli dilimden…..
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş