Bu Sana Son İhtarımdır

Bu sana son ihtarımdır Ben de en az senin kadar aksi ve ihtiyarımdır Belki sende de bahtiyarımdır Kayırmıyorum sana yedi asır hükmetmişi Saymıyorum seni zamansız terketmişi Sevmiyorum ihanetle beslenip fütursuzca tüketmişi Ve ne yerli ne de el alemin kırk puştunu Sandıklarında adam gibi adamlar yetişti Sandallarından bilgeler şairler ozanlar geçti Sebil-i çeşmelerinden şerbetler içti Her biri İbn-i Haldun Arif Ahmet Her biri Ruhi Su Nazım Hikmet Hepsi sadece somun ekmek Ana avrat memleket düşkünü Hepsinin sonu dar çıkmaz sokak Hepsinin yolu Ömer Hayyam yokuşu Ve elde avuçta kalan görkeminin ayan beyan çöküşü Ah be İstanbul Şimdi hangi namerdin kucağında yatıyorsun Uyan biraz Umudu tükenmişin ocağında tütüyorsun Anadolu kavağının dar boğazında batıyorsun Rumeli kaltağının kir ağzında bitiyorsun Dayan biraz Nerde kaldı asil tüccarların beyefendi tefecilerin Nerde kaldı şarabını gece bandırıp bir daha bir daha Nahoşunun sarhoşunun narasını taşıyan keyifli küfecilerin Kim taşıyor seni sabaha Nerde kaldı sanatkâr sabahçı kahvecilerin Ben de en az senin kadar aksi ve ihtiyarımdır Belki sende de bahtiyarımdır Bu sana son ihtarımdır Haydi bak Bul buluştur şu buhur kokan kandillerini yak Haydi kalk Topla ballı peteklerini Pilli bebeklerini Zilli eteklerini Yap yakıştır kopmuş urganlarını eskimiş sokaklarına tak Yoksa dostum Kashmir Yedikule'den Köküne kibrit suyu sıkacak Ve alimallah Kilyos'a kadar haybeden Cayır cayır seni yakacak Ah be İstanbul Hangi köşe başlarında kaç fahişenin elinden tutuyorsun Utan biraz Belki kaytanını kırdığın faytonun atlarını hamuduyla yutuyorsun İki yosma gökdelen gördün mü kendini unutuyorsun Tutun biraz Haydi bak Dört yanın da hayat keşmekeş ve yalandır Haydi kalk Her gecen serimde serkeş ve talandır Ay tepende ne endamlı dolanandır Sevin biraz...