Sana ömrümü adamıştım Çalıp gittiğin ömrümü.. Uzaklardan getirdiğin Yanlızlığın kokusunu saklıyorum hala koynumda…
Bu gece izin ver;hem kendine hemde bana ne sen yalan söyle,ne ben.. benimkisi hep yalansızdı zaten ne umut olacak bu gece,ne de beklediğimi isteyeceğim…
hangi ihanete yazdın ki adımı sen döndün,yüreğin dönmedi geri bir sokak lambasının altında görmüştü onun gözleri sahte adresleri gezerken rastladı ona kolları güvendi biz bir biz o…
Eski zamanlardı boyası dökülmemiş umutlar vardı henüz kimse git demeden gider, çağırmalar olmadan gelirdim…
Küçücük bir fidandım ben Rüzgarlarla sevişen,yağmurlarla oynayan Meyve verirdim bazen Ama herkes yemeye yanaşmazdı…
Fırtına geçer,izleri kalır geride yaraların iyileşmez senin kabusların yalnız seni korkutmaz sen ne kadar dirensende ruhum senden vazgeçmez korksa da dilin söylemekten,şeytan beni…
Bir rahmi deşipde çıkmak dışarı, Onca toprağa mücadele vererek selamlamak güneşi.. nedir yaşamak, ne için bütün bu kavga…
şu sıgara bitsin sızıcam kafam güzel şarkı söyleseydin dinlerdim…
Neyi seviyorsun sen! gözlerin takılıyor doluyor gibi gözlerin bazen kahkahanda bile bir özlem…
Bir pazar akşamıydı beni ıssız bir caddede unuttuğunda.. Bir kaldırım kenarına çökmüştüm,başımda nasıl deli bir yağmurla başbaşa bu köhne gecede.... Dönmeni bekliyordum…
-''Kimse çiçek almıyor birbirine, çiçek bile koparmıyorlar artık sevdiklerine'' Dedi Üzülüyordu umutsuzca çevreyi izleyen çiçekçi amca……
Bir deniz gördüm rüyamda uçsuz ve bucaksız Tüm insanları ölmüş bir şehri bekledim hep içimde Ve sen umutsuz ama hayalleri olan birinin sevgilisi olma görevini aldın Zaman oldu ağır…
Mutlu sandığın o zamanlarda ayışığı gölgeliyor herşeyi. Gece gizemli ve örter iyiyi ve kötüyü. Sonra bir gün bakarsın güneş doğuyor uzaklardan biyerden. Ve sen enkazı görebiliyorsu…