Yolculuk Ve Aşklar
H
0
Altın Yaprak
ben kendime derinim, -sana!
bir uzun ´kaybol! ´ gibi olduğum;
kalbim kül dağları, yüklenir
ateşten kayıklara odunum...
orda geçti ´geç kaldınız! ...´ günleri;
bağlar bahçeleri gibi yokluğum;
anımsarım, öyle sor ki kolay mı
âh, o sarı anılarda sönen mum!
aşklar durdu, ben de artık dururum;
yolculuk musun, öyleyse içeriye gir;
gök bir ip midir, kuşlar kaç boğum?
yüzümün yerinde bulut... çoktanberidir...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş