Canana Mektuplar 2

Canım, cananım benim, Sen hayatımın biricik anlamıydın. Sen benim mutluluğumdun, neşe kaynağımdın. Aşkımdın, canımdın, vazgeçilemezimdin... Gelişin gibi gidişin de sessizdi. Bana gene ayrılık, gene hüsran, gene yalnızlık düştü! Yüreğime sığmıyor acım. Sen gittin gideli nefes alamaz oldum. Sensiz gülemez oldum. Çünkü hayatımın her karesinde sen vardın ama şimdi yoksun! Ne yapsam senin bıraktığın boşluğu dolduramıyorum! Hiç bir şey 'sen' olamıyor ki!... Canım, insan elindekini kaybedince değerini anlıyor. Evet ben değerini biliyordum. Ama bu değerin bu denli büyük olabileceğini bilmiyordum. Yokluğun altüst etti yaşamımı! Yaşamla ölüm arasında gel-gitler yaşıyorum şimdi! İçimde asude gecelerin özlemi var... Ey gönlümün feridesi!... Ey ruhumun nuru!... Ey çeşm-i siyahım!... İnsaf et! Gittiğin günden beri hastayım, zordayım!... Yakışır mı senin gibi güzele cevretmek!...