بخش ۴۷ - ۴۷ ابوحمزۀ خراسانی، رضی اللّه عنه

ع علی بن عثمان هجویری
0 Altın Yaprak
و منهم داعی عصر و یگانه دهر ابوحمزه خراسانی رضی الله عنه از قدمای مشایخ خراسان بود با بوتراب صحبت داشته بود و خراز را دیده اندر توکل قدمی تمام داشت و اندر حکایات مشهور است که وی روزی به راهی می رفت اندر چاهی افتاد و سه شبانروز اندر آن جا بماند پس گروهی از سیاره فرا رسیدند با خود گفت ایشان را آواز دهم بازگفت نی خوب نباشد که از دون حق استعانت طلبم و این شکایت بود که ایشان را گویم خدای تعالی مرا در چاه افکن شما بیرون آرید ایشان فراز آمدند چاهی دیدند بر میانه راه بی ستری و حاجزی گفتند بیایید تا ما به حسبت مر این را سر بپوشیم تا کسی در این جا نفتد گفتا نفس من به اضطراب آمد و از جان خود نومید شدم چون ایشان سر چاه استوار کردند و بازگشتند من با حق تعالی مناجاتی کردم و دل مر مرگ را بنهادم و از همه خلق نومید گشتم چون شبانگاهی درآمد از سر چاه حسی شنیدم چون نیک نگاه کردم کسی سر چاه بگشاد جانوری دیدم عظیم بزرگ نگاه کردم اژدهایی بود که دم فرو کرد دانستم که نجات من در آن است و فرستاده حق است تعالی و تقدس به دم وی تعلق کردم تا مرا برکشید هاتفی آواز داد که نیکو نجاتی که نجات توست یا باحمزه که به تلفی تو را از تلفی نجات دادیم از وی پرسیدند که غریب کیست قال المستوحش من الإلف آن که از الفت مستوحش باشد هر که را همه الفت ها وحشت گردد وی غریب باشد از آن چه درویش را در دنیا و عقبی وطن نیست و الفت نه اندر وطن وحشت بود وچون الف وی از کون منقطع شود وی از جمله مستوحش گردد آنگاه غریب باشد و این درجتی بس رفیع است والله اعلم

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.