شمارهٔ ۲۵۹

ای در اقلیم معانی زده کوس شاهی بنده امر و مطیع تو ز مه تا ماهی هر که خاک ره تو تاج سر خود نکند پیش ارباب معانی بود از بی راهی هست افکار تو مشاطه ابکار غیوب که ز اسرار سراپرده غیب آگاهی خلق دنیا چو طفیلند و تویی حاصل کون اهل معنی همه خیلند و تو شاهنشاهی درع حکمت چو بپوشی و درآیی در صف شیر در بیشه معنی کندت روباهی آنقدر هست قبول تو در آن در که رسد هر دم از حکم قضا آنچه تو در میخواهی از همه فضل و عنایات الهی نه بس است این سعادت که تو شایسته آن درگاهی گر بدامان وصالت نرسد نیست عجب دست امید حسین از جهة کوتاهی