شمارهٔ ۶۰

بقای عمر در این خاکدان فانی نیست جهان پر از غم و امید شادمانی نیست گل مراد از این آب و گل چه میجویی که در ریاض جهان بوی کامرانی نیست برای صحبت یاران مهربان کریم خوش است عمر دریغا که جاودانی نیست چو غنچه بسته دهن خون خور و مخند چو گل که اعتماد بر این پنجروز فانی نیست دوام عیش و بقا میوه ایست بس شیرین ولی چه سود که در باغ زندگانی نیست مرا تحمل جور زمانه هست ولیک ز دوست طاقت دوری چنانکه دانی نیست بیا و از سر جان خیز ورنه رو بنشین که کار اهل وفا غیر جانفشانی نیست بهار عمر بوقت خزان رسید حسین دگر حلاوت نوباوه جوانی نیست