بخش ۳۶ - حکایت بایزید علیه الرحمة
ا امیر حسینی هروی
0
Altın Yaprak
رهروی ناگه به نزد بایزید
چون بر آمد خانه را دربسته دید
حلقه بر در زد که مرغ دام کو
رهبر عالم شه بسطام کو
بایزیدش گفت کای روشن روان
سال ها شد تا ازو جویم نشان
در همه عمر آرزوی او مراست
بایزید اندر همه عالم کجاست
من بسی جستم ز پیدا و نهفت
کس نشان بایزیدم را نگفت
پاکباز ان ره چنین پیموده اند
تا دمی بی خود ز خود آسوده اند
گر بدو پیوندی از خود درگذر
بی نشان شو تا نشان یابی مگر
با تو گویم در رهش چون آمدی
همچو مار از پوست بیرون آمدی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş