Ayrılık

Ayrılığın acı koynunda Hüzün incileri dökülürken yanaklarıma Sararan yaprakların ardından gittin Arkana bakmadın Elimi uzatsam artık dokunamam sana Terk ettin acı çektim yandım Kalbim aşkın yükünü taşıyor Bir hamal gibi eziliyorum altında Paylaşmak istemiyorsun kaçıyorsun Bencillik yapıyorsun Sevgiler paylaşıldığında çoğalır Acılar dertler paylaşıldığında azalırlar Bunu annemden öğrendim Sen bunları öğrenememişsin Yosun renkli buğulu gözler Şimdi neredeler Şiirler şarkılar yazdım sevda üstüne Hasretli acılı içinde ayrılık olan rüyalarımda Bademler çiçek açtığında gördüm seni Sisler arasında kayboluyordun Ömür inerken merdivenden bir bir Yol kısalıyor Gün ışıdığında yalnızlığım yeniden başlıyor Hüzünlü bir aşk masalı benimkisi Aşkı doya doya yaşayamadım senle Sevmekten utanç duymadım Terke dilmekten de Sensiz gezdiğim o yerlerde Şimdi hüzün dolu anılar var Ağaçlarda kaldı adımız Anılarda aşkımız Senin yokluğuna alışmak öyle zor ki Tek başına aşk yaşanmıyor Gönül senden başkasına da kanmıyor Severken ayrılmak çok zor Vefasız koydum senin adını Beni sensiz bıraktın aşksız bıraktın Ateşlere atıp yaktın Bunu böyle bilmelisin Bana dönünceye dek Bekleneceksin