Delikanlı

Ve karardı gökler. Tek bir hüzün eşliğinde siyah ve gri. Nice zamanlar önce başı dumanlı, Göğsü dar bir delikanlı da bu yollardan giderdi.. Paylaşıldı hüzünler, Alan hissesini, bir köşeye çekildi.. Ve karardı gökler. Uzun bir zamandan biraz daha uzun boylu bir adam kadardı zaman. Her şey sona ulaşırken, kimileri gitti buralardan, Karanlığın içinde bir delikanlı belirdi.. Sahaflar topladılar insanlıktan geriye kalan değerleri.. Ve karardı gökler.. Diğer bir deyişle, Hüzünvari bir tutarsızlıkta, İç çekişler kilitlendi.. Acılı çileli karma bir sınıftı beyinlerin algıladığı. Dorukta asılı kalan bir kaç damla yağmur. Ağdalı cümlelerde boğulan hakikatler, İnsanların boğazlarında bilendi.. Ve karardı gökler, Birileri artık başkalarını sevdi.. Açık ve seçik yapılası tek şey, Sineye çekmekti mutlu olması umudunu, Ve mutluluklar dilemekti.. Ve karardı gökler, Birileri artık başkalarının isminin yazılı olduğu, Defter ortalarını harcayabildi boş şeyler için, Birileri, birilerinin öldüğüne vurdumduymazdı, Ve karardı gökler.. Nitekim çırpınışlar kadar, Seni seviyorumlar da artık para etmezdi.. İnsafiyetin kopmaya yaklaştığı yerlerde, Birilerinin yeşerme kudreti siyanürlendi.. Ve karardı gökler..