Çocukken Sen

Sen damarıma anı şırınga ettiğim Ve şah damarımda atan en sert atışlarım Seni sevebilmek ve sevebilmenin sonsuzluğuna sakladım Seni sana baktığım gözbebeklerimdeki derinlik gibi sakladım gecelere Bir nefesin bile Bir kalp atışının bile Sana değmeden Sana uzanmadan hesaplarını yaptım Zulamda sen Kaçtım kaçabildiğimce Kan akıttığım gözlerimde Titrediğim Ve ıslak saçlarımda Ve yürümek istediğimde Uzanıp öylesine vurgun yatmaktı sereserpe sen Ne bir bağırmak kadar Ne bir ağlamak kadar Ne bir bebeğin ellerine dokunmak kadardı Seninle varoluşumdu Nefes alışımdı Hayal edememekti seni görmek Seni kıskanmak hayalimle Sigarama kattığım efkarımın Demine tuttuğum rakımın Ve sokaklarına bağırdığım kentin Gece hesabını yapan katiplerin varoluşlarına verdim aşkımı Bir senfoni çalacak benden ötede Ve korkut dedem destan yazacak Ne dumrula Ne de homoreson ilyadasına vereceğim Aşklarımı Tek celsede mahkum edeceğim Yıllar öncesine kendimi Sırra kadem basıp Sultanım diye bağırdığımda sarayların yağmalanacak. Ve ben olmadan aşık olacağım sana Kiraz senden önce çicek açmayacak Zeytini toprağa vermeyeceğim düşüşüne hayran bakıp Orada tadına seni ekeceğim Ve sen bahar zamanı anlayacaksın seni sevdiğimi Uzaklarda bir ev çizip resim defterime Bahçesine duvar yapmadan içine ateş döşeyeceğim Bahçesine gül ekmeden defterime çizeceğim gülleri Yaprakları olmadan kırmızı çalacağım arkadaşlarımdan O gün öğretmen aşık olduğumu anlayacak ve ben Kimselere söylemeyeceğim adını Önce arkadaşım aliye Sonra da şiirlerime yazacağım seni Her oyun oynayışımda arada seni göreceğim galip gelmek için Ve yırtılan pantolonuma dikiş yapacağım seni Saklambaç oynarken senin olduğun yerde saklanacağım kimse bulamayacak