Köçek Ruhum

Her ne zaman vurulsam Hazan olurum Aheste bir yağmur yağar gözlerimden gönlüme O çılgın köçeğin oynayışı sivilleşir aniden Aşık oluşumun saraylarında Altı dağın göklerinden inerim mahzunluğumun platolarına Azdan çoğa lanet savurduğum da olur bazen Yanmıştır yüreğim o ejdarhanın dilinden akan ateşle Yanmışımdır peyder pey Ay saati Kurulurum sana Hep ayaklarına kına Bileklerine halhal Gözlerine aşk savurmak istemişimdir tenha şiirlerim gibi Germirin çanları anadoluya yayılır Bil ki ben vurulmuşumdur manastırın duvarlarında senin rahibe ruhuna Eteğimde ziller çalar Kulağımda ney üfler Kuşlara taş attım Kanat açtım rüyalarımda senin semalarına Gül derdim sonra sonra her girdiğim gönülde Bağbanlığım dost bağında budandığında Yarenliğe saz çalıp türkü çığırdım. O köçeğin kıvrımları sarhoş etti Yalnızlığıma teğet geçen her deli seni mırıldandı Her küskün sana barıştı Her çocuk sana güldü Her mevsim sende cemre gördü Her kış beni üşüttü her yağmur bana bana yağdı. Aşk gibi.