Hoş Bir Boşluk

Kendi masalında ağlayan Bir kelime olacak elbet Elbet uç noktası sancı Bir doğum yaşayacak Küf tutmuş yüreğe ay çiçeği Kabir perdesi oynayacak Kımızın sarhoşluğunda ayılan geceler Kendini gösterecek Saklanan dönüşler tek tek alacak seni Yalpalamalara Saatin son sıçrayışı Belki milyonu gösterecek Ve kıyamet hâlâ beklenecek Bebeklerin dede olduğu dönemlerde Belli olacak hikâyen Belki varsın belki yok Kusurun son kez kusmamak olacak insanlığını İşte ağırlığından ölen bir kaç masal Ki sadece seni anlatacak Kendini anlatan rüyalar kalacak Kendinde Sonra ikrar gibi bir ihanet sevabı Günahın devranında kalacak adsız Hoş bir boşluksun artık Portresi karalanmış duvaksız Adın yirmi birinci yüzyıl insanı.