Sabah Teninde Uyandı

Hazanda sararan yaprak misali Kırık dökük bir şeyler vardı Geçmişin izlerinde Hep bir yoksun hep bir boşluk Üstüne kondukça yaşandıkça Yokuş yukarı idi adeta ağır gelen Sürünürdü öylesine sensizliklerde Gece karası içinde maviler Bir gece alaca karanlık kuşağında Tüm pusların arasından Karanlığı yırtarcasına Sapsarı bir ışık belirdi Kapattığın pencerenin perdesinden Süzülüverdi girdi hiç sormadan içeriye Soluk gece aydınlanıverdi Gecenin derisi yüzülmüştü Yalındı her şey kendi gerçekliğinde Nefesler tamda tutulmuşken Karıştı birbirine sesler Gözler gözlere, eller ellere değince Al yalımı kıpkızıl kesildi gece alev, alevdi yandı tenler Dudaklar birleşince kesiliverdi nefesler Uyandığında odanda hoş bir koku vardı Dansında idi hala fesleğen Ürperdin arandın gecenin öpüşlerinde Yeni güne merhaba demek üzere Çoktan muştulanmıştı sabah teninde..