Kerküklüyüm

Türkmenim, Türküm Ben Kerküklüyüm Mavi beyaz bayrağım Bağımsızlıktır ülküm Ne kadarda bizim deseler Mezar taşımdaki ay-yıldızı sökseler Yinede bin yıllık mührümü silemezler Türkmenim Türküm, ben Kerküklüyüm Kahpece dizseler de beni kurşuna Men kurbanam toprağına, taşına Tapularımı yaksalar da boşuna Dilim Türkçe'mdir benim tapum Kafam, gözüm dipçikle parçalandı Türkmen diye kardaşım Elektrik direğine asıldı Özyurduma bile sesim duyulmadı Unutulanlar zindanında hürriyetim çürüdü Ben sigara paketindeki Türk bayrağını bile yakmayıp Ceketinin cebinde taşıyan, Kerküklü Mehmed, Musullu Ali Anadolu'dan esen rüzgarı bile, Nefes diye ciğerlerine çekerken Hatırlanacağım günü iple çekiyorum Dilimi unutmamak için Türkçe şarkılar söyleyen Gelinlik kızlarımın çeyizlerinde Ay -yıldızlı bayrağımı saklıyorum Yıkılan kalelerimin burçlarında Türk Bayrağının Dalgalanacağı günleri görmek için sabrediyorum Birleştirip gönülleri tek yumruk yapıp Allah'ın izniyle çapulcuları toprağımdan atacağım O zaman susmayacağım Ve haykıracağım; "Türkmenim, Türküm Ben Kerküklüyüm!"